Vitoria-Gasteizko Eraztun Berdea - Olarizuko lorategi botanikoa

Vitoria-Gasteizko Eraztun Berdea

Arboretoa

Hasiera | Informazio praktikoa | Historia | Espazioak eta bildumak | Arboretoa | Landare erabilgarrien lorategia | Dehesa eta muinoa | Germoplasma bankua | Ibilbideak | Hezkuntza | Ikerketa | Galeria

Goi-mendiko baso eta sastrakadiak

Ikusi OpenStreetMapen(Beste leiho batean irekiko da)

Goi-mendietako klima(Beste leiho batean irekiko da) berezia izan ohi da, inguruan duten eskualdeaz bestelakoa. Altitudean gora egin ahala, behera egiten dute tenperaturak —100 metroko gorakadak 1 ºC inguruko jaitsiera dakar—, oxigeno-kantitateak eta presio atmosferikoak. Intsolazioak, haizeak eta elur-prezipitazioak, ordea, hazi egiten dira.

Altitudeaz gainera, orientazioa ere eragile garrantzitsua da landarediarentzat; izan ere, jasoko dituen prezipitazioak eta eguzki-orduak baldintzatzen ditu. 

Mendian gora, landaredia nola aldatzen den beha daiteke, eremuak edo estaiak bereizteraino. Eskualde eurosiberiarrean, 5 estai bioklimatiko bereiz daitezke; hona hemen, altitude txikienekotik handienekora ordenatuta: muinotarra, menditarra, subalpetarra, alpetarra eta elurtarra. Eskualde mediterraneoan, berriz, bestelakoak dira izendapenak: termomediterraneoa, mesomediterraneoa, supramediterraneoa, oromediterraneoa eta krioromediterraneoa.

Landaredia aldatu egiten da eremuaren arabera: estai muinotarrean eta menditarrean zuhaitz hostoerorkorreko basoak dira nagusi; gora egin ahala, pinudiak agertzen dira; eta, ondoren, estai subalpetarrean eta alpetarrean, zuhaixkak eta belar-eremuak, hobeto jasaten baitituzte bai haizeak eta bai hotza. Ingurune mediterraneoan, bestalde, beheko estaietako zuhaitz hostoiraunkorren ostean, hostoerorkorrak edo martzeszenteak ageri dira estai supramediterraneoan, bai eta kuxin-formako sastrakadi oromediterraneoak ere.

5.1 Goi-mendietako izeidiak

Ikusi OpenStreetMapen(Beste leiho batean irekiko da)

Goi-mendietako basoetan, izei zuria (Abies alba) da espezierik ugariena. 700 eta 2.000 m arteko magal laiotzetan bizi da, klima hezea aurkitzen baitu bertan. Haren ondoan beste espezie batzuk ere agertzen dira: pagoa (Fagus sylvatica), pinu gorria (Pinus sylvestris) eta mendi-pinua (Pinus uncinata). Alpeetan, baso mistoak eratzen ditu, izei gorria (Picea abies) lagun duela.

> 5.1 Abetales de alta montaña

> 5.1.1 Abetal altimontano de los Pirineos

> 5.1.2 Abetal de los Alpes centrales

> 5.1.3 Abetal de los Cárpatos

> 5.1.4 Abetal de Picea omorika

5.2 Pinudi epelo menditar eta goi-menditarrak

Ikusi OpenStreetMapen(Beste leiho batean irekiko da)

Penintsula balkanikoko eta Kaukasoko lurzoru nahiko lehorretan, bi espezie nagusitzen dira pinu gorriarekin batera: batetik, Mazedoniako pinua (Pinus peuce), penintsula balkanikoko espezie endemikoa, 1.500 eta 2.000 m bitartean; eta, bestetik, Kaukasoko pinua (Pinus kochiana), muturreko baldintzak dituzten lurzoru siku, sakonera txikiko eta malkartsuetan.

> 5.2 Pinares templados montanos y altimontanos

> 5.2.1 Pinar de Pinus peuce de los Balcanes

> 5.2.2 Pinar de Pinus kochiana y matorral orófilo del Cáucaso

5.3 Baso eta sastrakadi subalpetar eta oromediterraneoak

Ikusi OpenStreetMapen(Beste leiho batean irekiko da)

Europako eremu epel, submediterraneo eta mediterraneoetan, formazio irekietan, hauek hazten dira: pinuak, alertzeak (Larix decidua, eta Larix sibirica, Uraletan) eta ipuruak (Juniperus sp.), errododendroen (Rhododendros sp.) eta heriotzorrien (Daphne sp.) artean.  Iberiar penintsulan, mendi-pinu piriniotarra (Pinus uncinata) nabarmentzen da.

> 5.3 Bosques matorrales subalpinos oromediterráneos

> 5.3.1 Bosque de alerce de los Alpes

> 5.3.2 Pinar de pinonegro pirenaico

> 5.3.3 Enebral orocantábrico

> 5.3.4 Pinar y enebral oromediterráneo del Sistema Central

> 5.3.5 Pinar y enebral oromediterráneo del Sistema Ibérico

> 5.3.6 Pinar y matorral oromediterráneo del Sistema Bético

> 5.3.7 Matorral oromediterráneo silicícola de los Balcanes y Macedonia

5.4 Pinudi xerofitiko menditarrak

Ikusi OpenStreetMapen(Beste leiho batean irekiko da)

Ongi drainatutako eta sakonera txikiko eremurik sikuenetan, pinu-basoak dira ugarienak. Balkanetan, Pinus heldreichii pinuaren basoetan, endemismo ugari aurki daitezke.

> 5.4 Pinares xerofíticos montanos

> 5.4.1 Pinar de los valles interiores de los Alpes

> 5.4.2 Pinar montano de los Pirineos

> 5.4.3 Pinar de pino negral subsp. pallasiana de Albaniay Macedonia

> 5.4.4 Pinar de Pinus heldreichii de Dinaria y los Balcanes meridional

> 5.4.5 Pinar de Pinus nigra var. latisquama de la Sierra de Cazorla

> 5.4.7 Pinar de Pinus nigra subsp laricio de Sicilia y Calabria

Lotutako informazioa

  

Zure iritziak axola digu

Lagun iezaguzu hobetzen. Informazio hau baliagarria gertatu zaizu?            

Nahi baduzu, iruzkinak egin ditzakezu.
Nahitaezkoa da identifikatzea.

Gaia publikoa izatea aukeratzen baduzu, gainontzeko herritarrek zuk idatzitakoa eta udalak emandako erantzunak irakurri ahalko dituzte; baita iruzkinak egin ere. Gaia pribatutzat jotzen baduzu, zuk bakarrik izango duzu gai horretarako sarbidea eta udalak emandako erantzunak irakurtzeko aukera. Gaia idaztean identifikazio kodea emango zaizu.

Aldartea

Harremanetarako beste kontaktu bat: