Protagonista Gasteiztarrak

Montehermoso Markesa

María del Pilar Acedo y Sarriá Tolosan jaio zen 1784ko martxoaren 10ean. Ederra eta oso ikasia izanik, 16 urterekin bera baino 17 urte zaharragoa zen Ortuño Mª Aguirre gizon kulturadun eta aberatsarekin ezkondu zen. 1801. urtean bere alaba bakarra jaio zen, Maria Amalia, 1811. urtean Goia jeinuak margotu zuena.

1808ko irailaren 22an, Jose I.a Gasteizera heldu, Montehermoso jauregian ostatu hartu eta markesarekin maitemindu zen, erregearen emakumerik gustukoena izatera helduz. Aguirrek jauregia ere saldu zion erregeari bi milioi errealetan, dirutza garai hartarako. Hainbat unetan (1808, 1811 eta 1813) errege frantsesaren gortearen egoitza izan zen jauregi hau. Madrilen, berriz, erregearen gogokoenaren paper argia egiten zuen gorteko jazoera sozial guztietan. Madrildarrek honako hau zioen kopla egin zuten:

'De Montehermoso la dama, tiene un tintero, donde moja su pluma Don José primero'.

Markesak eta Jose I.ak 1813ko ekaineko bataila ospetsuaren bezperan alde egin zuten Gasteiztik, Frantziara bidean. Handik gutxira, elkar ikusteari utzi zioten behin betiko. Pilar Acedo Carresen, Bearn, hil zen 1869ko otsailaren 27an.

Marquesa de Montehermoso

Alava Generala

Miguel Ricardo de Álava y Esquível (Gasteiz, 1772 - Barèges, Frantzia, 1843). Bergarako Errege Seminario Patriotikoan ikasi ondoren, itsasgizon-lanari ekin zion Ignacio Mª de Álavaren eskutik. Toulon eta Trafalgarreko batailetan esku hartu zuen. Gasteizera itzuli eta Baionako Asanbladan esku hartu zuen Itsas Armadaren izenean. Armada frantsesaren jarreraren aurrean, Madrilerantz abiatzea erabaki zuen haren aurka borrokatzera. Independentziako Gerran zehar eginkizun bikaina bete zuen Cadizko Gorteen eta Wellingtonek zuzendutako armada aliatuaren artean. Bataila handi askotan esku hartu zuen eta bereziki goragarria Gasteizkoan izan zuena izan zen. Berari esker, hiriaren arpilatzea ekidin eta bizi eta ondasun ugari salbatu zituen.

Epealdi absolutistan zehar jazarpena jasan ondoren, Wellingtonekin Estatu Nagusiko kide egin zen harekin zuen adiskidetasunari esker eta Waterlooko Bataila erabakigarrian esku hartu zuen 1815. urtean. Horren ondoren, gertaera bitxi baten protagonista izan zen Alava jenerala, frantsesek lapurtu eta Parisera eraman zuten egilerik onenen 284 margo eta 108 objektu berreskuratu zituenean.

Ondoren, enbaxadore izan zen Frantzian (1815, 1835) eta Herbehereetan (1815-19), diputatua Arabatik (1821), Gorteetako presidentea (1822), enbaxadore Erresuma Batuan (1834, 1838), senataria (1834, 1836), Itsas Armadako ministroa (1835) eta Ministroen Kontseiluko presidentea (1835).

El General Álava

Lotutako informazioa

Web orrialde honetan erakutsitako informazioak zeure informazio-beharrak betetzen ez baditu, eskatu behar dituzun argibideak Herritarren postontziaren bidez.